جلد یک دفتر ممکن است همان چیزی باشد که اول توجهتان را جلب می‌کند، اما صفحه‌های داخلش هر روز همراه شما هستند. پیش از انتخاب، به آخرین باری فکر کنید که چیزی نوشتید: چند پاراگراف پشت سر هم بود، یک فهرست کوتاه، یا طرحی که کنار آن توضیح گذاشتید؟ پاسخ همین پرسش، شروع خوبی برای انتخاب نوع صفحه است.
بیشتر چه چیزی می‌نویسید؟
کار اصلی دفتر را در یک جمله مشخص کنید؛ مثلاً «یادداشت کلاس و مرور درس» یا «ثبت کارهای هفته و ایده‌ها». اگر قرار است همهٔ این کارها در یک دفتر جا بگیرد، کاربردی را در نظر بگیرید که بیشتر تکرار می‌شود. لازم نیست هر فعالیتی دفتر جداگانه داشته باشد. می‌توانید چند صفحهٔ آخر را به فهرست‌ها اختصاص دهید و با یک نشانک، بخش‌ها را پیدا کنید.
خط‌دار، برای نوشته‌هایی که ادامه دارند
خط‌های افقی کمک می‌کنند مسیر جمله‌ها مشخص بماند. برای جزوه‌نویسی، خاطره و یادداشت جلسه، این ساختار آماده می‌تواند راحت باشد؛ به‌خصوص وقتی سریع می‌نویسید و نمی‌خواهید هم‌زمان به چیدمان صفحه فکر کنید. اگر دست‌خط درشتی دارید، فاصلهٔ خط‌ها را با چند کلمهٔ واقعی امتحان کنید. صفحه‌ای با خط‌های فشرده ممکن است روی میز زیبا باشد، اما فضای کافی برای نوشتهٔ شما نداشته باشد.
دفتر خط‌دار هم جای نقاشی و برنامه‌ریزی دارد. کافی است برای شکل‌ها چند خط خالی بگذارید یا کنار صفحه حاشیه‌ای کوچک در نظر بگیرید. فقط اگر مرتب جدول‌های چندستونه می‌کشید، ساختن ستون‌ها به توجه بیشتری نیاز دارد.
نقطه‌دار، برای صفحه‌ای که خودتان می‌چینید
نقطه‌ها می‌توانند راهنمای ردیف‌ها و ستون‌ها باشند، بدون اینکه یک خط ممتد از میان نوشته یا طرح بگذرد. برای فهرست کارها، جدول هفتگی، نمودار ساده و ترکیب نوشته با طراحی، این انعطاف به کار می‌آید. مثلاً می‌توانید بالای صفحه سه کار روز را بنویسید و پایین همان صفحه فضایی آزاد برای یادداشت بگذارید.
البته لازم نیست هر صفحه را از نو طراحی کنید. یک قالب خیلی ساده انتخاب کنید و تکرارش کنید. اگر نقطه‌ها زیر نور معمول میزتان کم‌رنگ‌اند، پیش از انتخاب دقت کنید که پیدا کردن مسیر نوشتن دشوار نباشد. آزادی بیشتر فقط وقتی مفید است که وقت و حوصلهٔ استفاده از آن را داشته باشید.
نوع صفحه، تمام ماجرا نیست
اندازهٔ دفتر را با کیف و فضای میزتان بسنجید. دفتر کوچک برای همراه داشتن راحت است؛ صفحهٔ بزرگ‌تر جای بیشتری برای توضیح و حاشیه دارد. به نحوهٔ باز شدن دفتر هم توجه کنید: آیا بدون فشار زیاد باز می‌ماند؟ آیا دستتان نزدیک عطف راحت حرکت می‌کند؟ این جزئیات را با همان دستی که معمولاً می‌نویسید بررسی کنید.
اگر امکان امتحان کاغذ وجود دارد، از قلم همیشگی‌تان استفاده کنید. چند واژه بنویسید، کمی صبر کنید و پشت صفحه را ببینید. دیده شدن سایهٔ نوشته با عبور جوهر از کاغذ فرق دارد. ضخامت به‌تنهایی کیفیت نوشتن را مشخص نمی‌کند؛ جنس کاغذ و نوع جوهر هم در تجربهٔ شما اثر دارند.
قبل از انتخاب، یک صفحه امتحان کنید
روی دو برگه، یکی با خط‌های ساده و دیگری با چند ردیف نقطه، نمونه‌ای از کار روزانه‌تان را انجام دهید. همان یادداشت یا برنامه را در هر دو بنویسید. بعد ببینید در کدام کمتر مکث کردید و خواندن نوشته‌ها برایتان آسان‌تر است. لازم نیست صفحهٔ آزمایشی مرتب یا زیبا باشد؛ قرار است شیوهٔ واقعی نوشتنتان را نشان دهد.
حالا با توجه به کاربرد، اندازه و نوع صفحه، دفترها را مقایسه کنید.
دیدن دفترها و نوشت‌افزار